فـــقـــر... !

 

 

فقر   ،  همه جا سر میکشد.

 

 

 

 

 

 

فقر  ، چیزی را نداشتن است اما آن چیز پول نیست طلا و غذا هم نیست .

 

فقر،  همان گرد و خاکی است که روی کتابهای فروش نرفته یک کتابفروشی مینشیند.

 

 

فقر   ،  تیغه های برنده یک ماشین بازیافت است که  روزنامه های برگشتی را خرد میکند.

 

 

فقر،  کتیبه های سه هزار ساله ایست که روی آن یادگاری مینویسند.

 

 

فقر،  پوست موزی است که از پنجره یک اتومبیل به خیابان انداخته میشود.

 

 

فقر  ،  همه جا سر میکشد .

 

 

فقر،  شب را «بی غذا» سر کردن نیست .

 

 

فقر،  روز را «بی اندیشه» سر کردن است ! بی اندیشه

                                                           

                                                                        دکتر شریعتی