بخشی از خطبه معروف حضرت فاطمه (س) بعد از رحلت پیامبر در مسجد:

«هنگامی که خدا، پیامبرش را به سوی جایگاه ابدی انبیاء (ع) فرا خواند ؛ خار و خاشاک نفاق در میانتان جوانه زد ، جامه دیبای دین ، فرسوده شد و رئیس گمراهان ، به سخن آمد و فرومایگان بر اریکه قدرت ، تکیه زدند ... شیطان از مخفیگاه خود ، خارج شد و شما را به سوی خود خواند. دعوتش را پاسخگو بودید و دل به گمراهی سپرده بودید. شما را به حرکت دعوت کرد و شما چه آسان و سبک ، برخاستید. در روحتان، هیجان دمید و مشاهده کرد ، سراپا آتشید

پس شتری را که از آن شما نبود ، صاحب شدید و بر آبی که سهم شما نبود ، وارد شدید در حالی که از عهد و قرار چیزی نگذشته بود و شکاف زخم [فرقت پیامبر(ص)] ، سر به هم نیاورده بود و پیامبر (ص) هنوز چهره در نقاب خاک نکشیده بود. برای عمل خود ، بهانه آوردید که از فتنه می ‏ترسیدیم ، اما به راستی که در غرقاب فتنه فرو رفتید و بی‏تردید ، جهنم کافران را در برخواهد گرفت !

وای بر شما ! چگونه چنین کردید ؟! به کجا می‏روید ، در حالی که کتاب خدا در برابر شماست و معارفش هویداست و احکامش درخشان است و نشانه‏ های هدایت در آن بسیار است. اما (شما )به آن پشت کردید. آیا به آن بی ‏علاقه ‏اید ؟! یا به غیر قرآن حکم می‏کنید ؟!

)بدانید(که بد جایگزینی است ، حکم مخالف قرآن. سپس آن قدر درنگ نکردید که این دل رسیده آرام گیرد و جهاز آن سهل گردد. آتش را شعله‏ ور کردید و برای پاسخ به دعوت شیطان خود را آماده کردید.

در پس تپه‏ ها و درختان در کمین خاندان و فرزندان او [پیامبر(ص)] انتظار کشیدید. ما باید بر مصیبت هایی که همچون خنجر بران ... بر ما وارد می ‏شود ، صبر پیشه کنیم

                                                                                                       در عزاى پادشاه هل اتى

                                                                                                      اى خدا کن صبر بر زهرا عطا